Uçurumun Kenarındayım Hızır!
Gazeteciydi, kalemi namus sayan, hak bildiğini, doğru bildiğini söylemekten asla sakınmayan dosdoğru bir ehl-i kalemdi.
21 Kasım 2011 Pazartesi 11:33
Gazeteciydi, kalemi namus sayan, hak bildiğini, doğru bildiğini söylemekten asla sakınmayan dosdoğru bir ehl-i kalemdi.
21 Kasım 2011 Pazartesi 11:33
Ömer Lütfi Mete, bu fani dünya’dan ayrılalı tam üç yıl olmuş meğer. 18 Kasım 2009 günü kendini o sonsuz ve ebedi “yar’a” bırakmış ve Türk sinemasının, edebiyatının, medyasının ve fikir dünyasının “deli yürek’i” ansızın eyvallah demişti hepimize. Tam olarak koca üç yıl geçmiş.
Üç bahar, üç kış, üç yaz ve üç hazan geçmiş ardından. Mevsimler birbirine yaslanmış, aylar birbirini çekiştirmiş, günler günleri kovalamış. Onu da unutmuş vefasız yüreğimiz, onu da hiç olmamışlar arasına atıvermişiz.
Geçen Cuma günü Kültür Ocağı Vakfı (KOCAV) tarafından Ömer Lütfi Mete’nin Çengelköy’deki mezarlığı başında yakın ve vefalı dostları tarafından anma töreni yapılıp Kur’an-ı Kerim okunmuş.
Bu haberi sanal âlemin ilk edebiyat ve sanat gazetesi olan Sanatalemi.Net sitesinden öğreniyorum. Başka hiçbir yerde bu haberi görmedim, duymadım.
Ne zaman böyle vefasızlıklara şahit olsam, içimde bir umut daha sönüyor gelecekten yana, insanlıktan yana, vefadan yana. Yüreğime kara bir çizik daha atıyorum sanki. Kalbimin aynasında bir parça daha kırılıyor.
Ömer Lütfi Mete Ağabey bu kadar mı çabuk unutulacaktı?
Özellikle de birlikte birçok projeye imza attıkları Necati Şaşmaz, Raci Şaşmaz gibi “Kurtlar Vadisi” ekibiyle, “Deli Yürek” dizisinin başrol oyuncusu Kenan İmirzalıoğlu gibi diğer önemli oyuncuların bu kadar çabuk onu unutuvermeleri bana çok hazin ve manidar geliyor!
Derviş yürekli, mert karakterli, bu destansı şair ve senaristten kaç tane daha var? Başka var mı? Sinema diline “Deli Yürek dizisinde ” “Kuşçu”, Kurtlar Vadisinde “Ömer Baba” tiplemesiyle, arifane ve dervişane bir üslup yerleştiren odur. Bu toplumu hikmetli sözlerle buluşturan, gâh Yunus gibi mülayim, gâh Alperen kavlince cesur ve savaşçı bir tarzın babasıydı Ömer Lütfi Mete.
Ömer Lütfi Mete sadece bir sinemacı değildi.
Edebiyatımıza da çok önemli eserler kazandıran usta bir kalemdi. 12 Eylül dönemini anlattığı “Çığlığın Ardı Çığlık” romanı belki de dönem eserleri içinde en iyi ve en detaylı eserlerden birisidir.
Bir de şairliğini zikretmek lazım sanırım.
Şiirlerinde farklı ve çok uzaklardan, müphem diyarlardan esintiler taşıyan bir üslup vardır. Kelimeler dünyası sıra dışıdır, kullandığı dil kesinlikle sokağın değildir. Şairliği denince de ilk akla gelen ve şiir severlerce çokça bilenen “Gülce” şiiri gerçekten de sonuna kadar Ömer Lütfi Mete’dir.
“Uçurumun kenarındayım Hızır
Ulu dilber kalesinin burcunda
Muhteşem belaya nazır
Topuklarım boşluğun avucunda
Derin yar adımı çağırır
Dikildim parmaklarımın ucunda
Bir gamzelik rüzgâr yetecek
Ha itti beni, ha itecek
Uçurumun kenarındayım Hızır
Civan hazır
Divan hazır
Ferman hazır
Kurban hazır”
Bu şiir ve bu kelimeler ülkesi Ömer Lütfi Mete’nin kişilik adresidir aslında.
Gazeteciydi, kalemi namus sayan, hak bildiğini, doğru bildiğini söylemekten asla sakınmayan dosdoğru bir ehl-i kalemdi. Memleketi Rize’de kısa bir süre edebiyat öğretmenliği yapmasının ardında hep medyada oldu, basının önemli gazetelerinde her kademe görev yaptı.
Her alanda kalem oynatsa da bir ilginç özelliği de spor yazıları ve yorumları yapmasıydı. Türk basınında edebiyatçı kimliğiyle spor yazan bir Ömer Lütfi Mete’yi bir de Türk hikâyeciliğinin aksakalı Mustafa Kutlu’yu bilirim.
Ömer Lütfi Mete ile Türk basınında da, sinemasında da, edebiyatında da civanmertliği gördü Türk insanı. Büyük insanlar vardır hani yere göğe sığdıramadığınız, tek kusur görmediğiniz. Ömer Lütfi Mete de kendisini yakından tanıyanlar için öyleydi, gerçekten büyüktü, sözüyle, özüyle, mizacıyla, fikirleriyle bir tefekkür ve dava adamıydı.
Şimdi onu edebiyat ve basın tarihi yorumlayacak.
Bir zamanlar fikir ve eserlerinden dolayı etrafında bulunan insanlar da elbette günün birinde bu vefasızlığın bedelini ödeyeceklerdir.
Uçurumun kenarında Hızır bekleyenlerimiz hızla çoğalırken, Ömer Lütfi Mete’ler azalırken, vefa, değergamlık can çekişirken bir yanımız derin yarların dibinde en efkârlı ölümlere yatacak.
Vefalı olmak çok mu zordur?
Çok mu güç sevdiklerimizi hatırlamak, onları zikretmek, gidenleri hayırla anmak, kalanlara itina göstermek, nezaket ve nezaheti hayatın kalbine zerk etmek bu kadar mı zor?
Unutulmak acıdır.
Ama unutmak daha acı ve daha kötü bir duygu olsa gerektir.
Boş işlerin peşinden ruhumuzu ve bedenimizi helak ederken, zamanımızı fütursuzca harcarken, günleri ertelerken unuttuğumuz bir şey var. Zaman bizim değildir. Ömür değiniz şey de sınırsız değil. Vefa artık çok pahalı bir meziyet, bulana aşk olsun!
Üç yıl önce aramızdan ayrılan Ömer Lütfi Mete bunları görseydi eminim ki Kurtlar Vadisi’ndeki Ömer Babaya vefa üzerine, unutmak ve unutulmak üzerine bir kitap dolusu hikmetli sözü söyletirdi.
Vefa göstermek güzeldir, latiftir, hoştur, huzurludur, tatlıdır, sükûnludur.
Emin olunuz.
Biz müsterihiz ya siz?
Muhabbetle kalınız.
Meryem Aybike Sinan/ Haber7
meryemaybike@gmail.com
Yorum EkleBu habere henüz yorum yapılmamıştır, ilk yorum yapan siz olun.
Diğer Haberler
İmsak
42:0
Güneş
34:0
Öğlen
:08:0
İkindi
:03:0
Akşam
:29:0
Yatsı
:11:0
1927 ABD'li havacı Charles Lindbergh, 'Sprit of St. Louis' adlı uçağıyla New York'tan Paris'e uçarak, Atlas Okyanusu'nu geçen ilk pilot oldu.
İMKB 100
57291
USD ALIŞ
1.8240
USD SATIŞ
1.8340
EURO ALIŞ
2.3280
EURO SATIŞ
2.3430
POUND ALIŞ
2.8630
POUND SATIŞ
2.9100
ALTIN ALIŞ
93.7500
ALTIN SATIŞ
94.1890
Hakkımızda | Künye | Reklam | İletişim | RSS
Bu sitede yayınlanan içeriğin her hakkı Yüce Türk Milletine aittir.Kaynak gösterilerek yayınlanması hüsn-ü zandandır.2009-2011
Yazılım: Haber Sitesi Kur
Bu sitede yayınlanan içeriğin her hakkı Yüce Türk Milletine aittir.Kaynak gösterilerek yayınlanması hüsn-ü zandandır.2009-2011
Yazılım: Haber Sitesi Kur